534. दशै,तिहार् आयो आमा

दशै,तिहार् आयो आमा रुन्छ मन् यो घरिघरि।
गाउ,घरको सम्झान ले झर्छ आशु यो धरधरि।।

यसपालि पनि द्शै,तिहार् मान्न सक्दिन आमा।
अतिथहरु ले जल्छ मन यो गर्छु काम मरिमरी।।

अहिले पनि पोल्छ मन पोहोर सालहरु सम्झिदा।
तेहि साउको रिनले गर्दा खेल्छ, सपना थरिथरि ।।

भाग्य मेरो खोठ रैछ, बिवल्तालाई झेल्नु आमा।

पीडित मनलाई नमार आमा तिर्छु रिन सरासरी।।

गोकर्ण कोईराला
ढुङ्रे खोल-४ सर्लाही
हाल-अफ्गानिस्तान कान्दाहर