383.साँचो माया गर्छु भन्थे,छुट्यो बाध्याताले

साँचो माया गर्छु भन्थे,छुट्यो बाध्याताले
शिशा जस्तै हाम्रो माया,फुट्यो बाध्याताले||

दैव लाई हाम्रो त्याग,स्वीकार भैन किन
अनायसै सारा खुसी,,,लुट्यो बाध्यताले||

कठोर बन्यो नचाहादै,चोखो प्रीत पनि

खुसी खोसी लछारेर,,कुट्यो बाध्यताले||

चौतारिमा भेट गरी,खोल्थ्यौ मनका कुरा
भेट हुने गोरेटो नि,,,टुट्यो बाध्यताले||

बाटो छुटी यात्रा मोड्मा,भेट्नै गाह्रो हुँदा
अन्तै तिर मेरो नाता,जुट्यो बाध्यताले||

योगेन ढोली

Ktm,Nepal

223.घाँघर लाउने बेला देखि,तिमी लाई चिनेको थे

घाँघर लाउने बेला देखि,तिमी लाई चिनेको थे
गाई गोठालो मेला पात्,संग संगै हिनेको थे||

याद आउछ खहरे को,,,पानी घट्टा अझै पनि
तिम्रो चेहरा हेर्दै त्यहाँ,मकै कोदो पिनेको थे||

सोमबारे को हाट भर्न,,भागी भागी जाँदा मैले
सिगार्नलाई दुई चुल्ठि,रातो रिवन किनेको थे||

समय संगै हाम्रो उमेर्,,,हुर्किएर फूल्दै थियो
एकान्त पारी बर्ष हरु,औंला भाँची गीनेको थे||

मिठो कल्पना गर्दै कतै,अब साथै बसौ भनि
जानी नजानी बच्पनमै,केहि कुरा छिनेको थे||

योगेन ढोलि
काठमाडौँ,नेपाल

214.आसा हरु रोपे तर,,फुलाउन सकिन

आसा हरु रोपे तर,,फुलाउन सकिन
बैरागी यो मनलाई,,भुलाउन सकिन||

धेरै बषन्त पार गरे,,उजाडिदै गएछु
पालुवा झै जिन्दगी,झुलाउन सकिन||

निरासाका पत्थरमा,बजारिन्छु झरेर
उमंगमा आफु लाई,डुलाउन सकिन||

माथी जाँदा झरेछु म,मुन्टिएर फेदिमा
शिखर झै जिवन लाई,चुलाउन सकिन||

स्वार्थी यो दुनियाको,,,बनावटी रंगमा
निस्वर्थी यो खुनलाई,घुलाउन सकिन||

योगेन ढोलि
काठमान्डौ,नेपाल

196.दिलको हिस्सा ओगटेर,,,बसी दिनु प्रिय

दिलको हिस्सा ओगटेर,,,बसी दिनु प्रिय
खुसी बनी मनै भित्र,,,पसी दिनु प्रिय||

मधुर प्रीतको घुम्टो खोलि,धित मर्ने गरी
तिम्रो न्यानो अंगालोमा,कसी दिनु प्रिय||

जिन्दगी नै तिमी बिना,अन्धकार लाग्छ
जून घाम् को किरण बनि,खसी दिनु प्रिय||

पिडा बग्छन् आँसु बाट्,पोल्छ मनको घाउ
दर्द नास्ने प्रीत्को मलम्,घसी दिनु प्रीय||

अपार माया सुम्पी दिन्छु,जूनी भरी लाई
प्रेम सागर भित्रै डुबि,,,फसी दिनु प्रिय||

योगेन ढोलि

काठमाडौँ ,नेपाल

190.चिच्याउदै रुँदै आज,,,भाग्दै छ जिन्दगी

चिच्याउदै रुँदै आज,,,भाग्दै छ जिन्दगी
खेदिएर ओराली पो,,,लाग्दै छ जिन्दगी||

बेदना ले छट्पटिदै,,,मुर्छित भै धर्तिमा
पटक् पटक् मरेर नि,जाग्दै छ जिन्दगी||

कोलाहल् मा आत्तिएर,निर्दोसी हात् फैलाई
साहाराको आशामा भिख्,माग्दै छ जिन्दगी|

नयन् बाट निरन्तर,,,,अश्रु छाल्, उर्लिदा
पिडा भित्रै गुम्सिएर,,पाक्दै छ जिन्दगी||

मृत्यु को त्यो संघार मा,,,पुगेर बारम्बार्
बच्न लाई पु:न ईस्वार्,भाक्दै छ जिन्दगी||

योगेन ढोलि

काठमाडौँ ,नेपाल

145.तिम्रो निम्ती यादमै सिमित्,रहेर नै गै दिन्छु

तिम्रो निम्ती यादमै सिमित्,रहेर नै गै दिन्छु
क्षितिज भन्दा अझै टाढा,,भएर नै गै दिन्छु||

नयन्, घोच्ने बस्तु ठान्दै,हेला गर्‍यौ मलाई
निरन्तर यि आँसु संगै,,बहेर नै गै दिन्छु||

अचानो भो यो जिन्दगी,,अर्जापेको धार तिमी
जती दिन्छ्यौ लाखौ चोट,सहेर नै गै दिन्छु||

अन्तिम् चोटी भेटी अब,जिन्दगीको कहाँनि
शब्द शब्द तिम्रै सामु,,,कहेर नै गै दिन्छु||

योगेन ढोली
काठमाडौँ ,नेपाल

140.बचन् दिने हरु बाटै,,,,,ढाटिएछु म त

बचन् दिने हरु बाटै,,,,,ढाटिएछु म त
आफ्नो भन्ने उनै संग,फाटिएछु मत||

पापी मन्, का धनी हरु,घात गर्दा रैछन्
ब्यार्थ आज पिठो संगै,साटिएछु म त||

सुन्दर्ताको पारखी मन्,खुसी राख्न लाई
मागी मागी जडौरी ले,,ठाँटिएछु म त||

खोल्न पर्ने सारा कुरा,थाँती राख्नु पर्‍यो
बाध्यता ले मुखै थुन्दा,लाटिएछु म त||

बिस्वासको घाँटी रेट्ने,,,पापी हात बाट
ढाल्न लाई फेदै देखि,,,काटिएछु म त||

योगेन ढोली
काठमाडौँ ,नेपाल